Ylil ( Lily Hogeveen)

In de tijdloosheid staan alle ruimtes met elkaar in verbinding en verdwijnt het idee, of misschien moet ik wel zeggen de illusie, van voorgrond en achtergrond. Anders gezegd, in totaal in aandacht aanwezig zijn, wat schilderen voor mij is, blijft niets op de achtergrond. Een hierarchie in belangrijkheid der dingen - zo vanzelfsprekend in ons dagelijkse keuze-bewustzijn -  bestaat niet meer. En zonder hierarchie kan in mijn werk en leven de schoonheid van het paradoxale tot uitdrukking komen.

Bij dit schilderij hoort het volgende gedicht: de tweeheid opgenomen in het lachen van een traan

de dood ook meegekomen

dat leert mij stervend te bestaan.